Μαθαίνοντας να διακρίνουμε τη διαφορά
Η θλίψη είναι μια φυσιολογική ανθρώπινη εμπειρία. Όλοι μας τη βιώνουμε, όταν χάνουμε κάτι σημαντικό, όταν απογοητευόμαστε ή όταν περνάμε μια δύσκολη
φάση ζωής. Συνήθως έχει σαφή αιτία, έρχεται σε κύματα και με τον χρόνο μαλακώνει. Μπορεί να πονά, αλλά δεν αλλοιώνει ολοκληρωτικά την αίσθηση του
εαυτού.
Η κατάθλιψη, όμως, δεν είναι απλώς «έντονη θλίψη». Είναι μια βαθιά και επίμονη κατάσταση, που επηρεάζει συνολικά τον τρόπο που σκεφτόμαστε,
αισθανόμαστε και λειτουργούμε. Συχνά, δεν συνδέεται με ένα συγκεκριμένο γεγονός και δεν υποχωρεί απλώς με την πάροδο του χρόνου. Η καθημερινότητα
μοιάζει δυσβάσταχτη και το συναίσθημα απλώνεται σαν βάρος που αγκαλιάζει το σώμα και το μυαλό.
Τα σωματικά συμπτώματα της κατάθλιψης, που συχνά αγνοούμε
Η κατάθλιψη δεν εκδηλώνεται μόνο ψυχικά. Πολύ συχνά το σώμα είναι το πρώτο που «μιλά». Πολλοί άνθρωποι απευθύνονται αρχικά σε γιατρούς για σωματικά
ενοχλήματα, χωρίς να συνειδητοποιούν, ότι αυτά συνδέονται με την ψυχική τους κατάσταση.
Συχνά σωματικά συμπτώματα της κατάθλιψης είναι η επίμονη κόπωση χωρίς εμφανή λόγο, οι μυϊκοί πόνοι, οι πονοκέφαλοι, οι ενοχλήσεις στο στομάχι ή στο
έντερο, οι διαταραχές ύπνου και οι αλλαγές στην όρεξη. Το σώμα βαραίνει, οι κινήσεις γίνονται πιο αργές και η ενέργεια μοιάζει να έχει εξαφανιστεί.
Όταν η καθημερινότητα γίνεται βουνό, το σώμα συχνά κουβαλάει την πίεση, που δεν βρίσκει λόγια να εκφραστεί.
Όταν όλα μοιάζουν δύσκολα: μικρά και ουσιαστικά βήματα
Τις ημέρες που η κατάθλιψη είναι έντονη, δεν χρειάζονται μεγάλες αποφάσεις ή απαιτήσεις. Η προσπάθεια να «λειτουργήσουμε κανονικά» συχνά αυξάνει την
ενοχή και την εξάντληση.
Αντί γι’ αυτό, βοηθά να εστιάσουμε στο απολύτως βασικό. Να χωρίσουμε τη μέρα σε μικρά, διαχειρίσιμα κομμάτια. Να φροντίσουμε το σώμα μας με απλά
πράγματα: λίγο νερό, ένα γεύμα, λίγη ξεκούραση. Να αναγνωρίσουμε, ότι κάποιες μέρες το να σηκωθούμε από το κρεβάτι ή να κάνουμε ένα ντους είναι ήδη
μια σημαντική προσπάθεια.
Η κατάθλιψη δεν αντιμετωπίζεται με πίεση, αλλά με ήπια και σταθερή φροντίδα.
Κατάθλιψη και κοινωνική απομόνωση: ο φαύλος κύκλος
Η κοινωνική απόσυρση είναι ένα από τα πιο συχνά χαρακτηριστικά της κατάθλιψης. Οι άνθρωποι απομακρύνονται όχι επειδή δεν αγαπούν τους άλλους, αλλά
επειδή δεν έχουν την ψυχική ενέργεια να σχετιστούν. Συχνά συνοδεύεται από σκέψεις όπως «θα κουράσω», «δεν έχω τι να πω», «δεν αξίζω τη συντροφιά».
Η επανασύνδεση δεν χρειάζεται να είναι έντονη ή απαιτητική. Μπορεί να ξεκινήσει με ένα απλό μήνυμα, μια σύντομη συνάντηση ή απλώς την παρουσία ενός
ανθρώπου χωρίς πολλές κουβέντες. Η ανθρώπινη επαφή δεν «θεραπεύει» μαγικά την κατάθλιψη, αλλά μειώνει την αίσθηση της μοναξιάς και δημιουργεί
μικρές ρωγμές στο σκοτάδι.
Ο μύθος του «ξεπέρασέ το»
Η φράση «ξεπέρασέ το» βασίζεται σε μια επικίνδυνη παρανόηση. Η κατάθλιψη δεν είναι επιλογή, ούτε έλλειψη θέλησης ή δύναμης χαρακτήρα. Δεν λύνεται με
θετική σκέψη, ούτε με απλές συμβουλές.
Πρόκειται για μια πραγματική ψυχική κατάσταση που επηρεάζει τη λειτουργία του εγκεφάλου, το νευρικό σύστημα και ολόκληρο τον οργανισμό. Το να ζητήσει
κάποιος βοήθεια δεν σημαίνει ότι απέτυχε· σημαίνει ότι αναγνωρίζει τις ανάγκες του.
Πότε είναι σημαντικό να ζητήσετε επαγγελματική βοήθεια
Αν η θλίψη επιμένει για εβδομάδες, αν η καθημερινή λειτουργικότητα μειώνεται, αν η ζωή μοιάζει άδεια ή αν εμφανίζονται σκέψεις παραίτησης, η επαγγελματική
υποστήριξη είναι απαραίτητη. Η ψυχοθεραπεία και, όταν χρειάζεται, η φαρμακευτική αγωγή μπορούν να προσφέρουν ουσιαστική ανακούφιση και σταδιακή
επανασύνδεση με τον εαυτό και τη ζωή.
Η κατάθλιψη δεν σας ορίζει. Είναι μια εμπειρία που μπορεί να αντιμετωπιστεί με κατανόηση, φροντίδα και στήριξη. Και κανείς δεν χρειάζεται να τη βιώνει μόνος
του.
